późniejszym echem tych wydarzeń było wydanie przez Tadeusza Długoszowskiego w okresie międzywojennym wspomnień o Dzierżyńskim i jego Pamiętnika więźnia.
W następnych latach był przenoszony kolejno do więzień w Moskwie na Butyrkach i w syberyjskim Irkucku. Przeznaczony do wysłania jeszcze dalej na wschód, oczekując na transport, wykonywał przymusowe prace na wsi. Podczas tych robót udało mu się zbiec do Irkucka, gdzie kupił fałszywe dokumenty na nazwisko Józefa Brzuszkiewicza i tam doczekał rewolucji lutowej.
Okres irkucki – tygodnik „Spartak” Po amnestii w marcu 1917 ujawnił się i współtworzył irkucką komórkę PPS-FR, złożoną z byłych zesłańców i więźniów, która należała – wraz z powstałymi w tym samym czasie w Piotrogrodzie, Moskwie i Kijowie – do najprężniejszych w Rosji. Udzielał się aktywnie w życiu miejscowej Polonii, uczestniczył w imprezach dobroczynnych na rzecz weteranów powstania styczniowego, uprawiał publicystykę i wygłaszał odczyty w polskim „Ognisku”.