Wreszcie, po powrocie do Kongresówki został aresztowany 11 lipca 1912 w Kaczym Dole pod Warszawą (dziś na terenie Anina w dzielnicy Wawer) i osadzony w X Pawilonie Cytadeli pod zarzutem przygotowywania zamachów na dowódcę żandarmerii i generał-gubernatoraZ. Dzierżyńska, Lata wielkich bojów. Wspomnienia, Warszawa 1969, s. 260.. W śledztwie obciążał go m.in. szef jego piątki bojowej, zdrajca PPS i prowokator policyjny Antoni SukiennikT. Wieniawa-Długoszowski, Blade twarze, „Wolność” 1925, nr 4, s. 12, cyt. za: E. Ajnenkiel, Rewolucyjni Mściciele, „Rocznik Łódzki”, t. XXIX, 1980, s. 157..
W marcu 1914 rosyjski sąd wojskowy skazał Długoszowskiego na długoletnią katorgę, ale już w sierpniu – wobec wybuchu wojny – wraz z innymi aresztantami przeniesiono go do więzienia na Mokotowie, a następnie z Dworca Kowelskiego (późniejszego Gdańskiego) wywieziono pociągiem do Orła nad Oką. Tam wraz z Aleksandrem Prystorem i Feliksem Dzierżyńskim wziął udział w proteście przeciwko warunkom przytrzymywania więźniów politycznych, których wbrew przepisom zmuszano do noszenia strojów aresztanckich (nie będąc karani za sprawy kryminalne, mieli prawo do ubrań cywilnych);