Przedstawiciel dynastii salickiej Konrad II, około 1030 r. ofiarował skarbcowi cesarskiemu złoty krzyż, który prócz dużych fragmentów Drzewa Pańskiego mieści relikwię włóczni. Kilka krzyży relikwiarzowych znajdowało się w skarbcu opactwa Saint-Denis, miejsca grzebalnego królów Francji, z których wyróżniał się krzyż daru Filipa II Augusta.
Fundacje krzyży relikwiarzowych powszechne były w dobie gotyku. Cennym dziełem jest krzyż ofiarowany przez króla Czech, Przemysła Ottokara II, obecnie w skarbcu katedry w Ratyzbonie. Z Karolem IV Luksemburskim wiązane są dwa zachowane krzyże: z relikwią fragmentu perizonium daru Urbana V oraz krzyż koronacyjny królów czeskich (ok. 1357 r.). Ten ostatni znalazł swoje odzwierciedlenie w ikonografii, na malowidłach ściennych w zamku w Karlštejnie, gdzie została przedstawiona historia pozyskania wybranych relikwii przez Karola IV i uroczystego włożenia ich do krzyża, który w obecnym stanie zawiera wewnątrz wielki zespół relikwii: prócz partykuł lignum Domini m.in. dwa ciernie, fragment gwoździa, fragment rzemienia z biczowania, fragment gąbki nasączonej octem. Arcyksiążę Austrii Rudolf IV Założyciel ofiarował w 1362 r. krzyż klasztorowi Benedyktynów w Melku. Katedra w węgierskim Ostrzyhomiu otrzymała dwa krzyże, tzw. koronacyjny oraz tzw.