Kazimierz Czyhiryn (ur. 30 maja 1898 w Koziatynie, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego urodzony 30 maja 1898 w Koziatynie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1921 służył w 31 pułku piechoty, stacjonującym w garnizonie Łódź. W stopniu podporucznika był adiutantem mjr. Wacława Zbrowskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 30 pułku piechoty. W latach 20. został adiutantem dowódcy 10 Dywizji Piechoty, gen. Stanisława Małachowskiego. Później ponownie przydzielony do macierzystej jednostki w Łodzi. Później ponownie służył w macierzystym pułku, po czym od 1930 przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu nr IV w Łodzi, gdzie wpierw pracował w wydziałach, a potem został raz jeszcze adiutantem gen. Małachowskiego, wówczas dowódcy Okręgu Korpusu nr IV. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. Po odejściu gen. Małachowskiego, od sierpnia 1934 kpt. Czyhiryn został adiutantem następcy na tym stanowisku w Łodzi, gen. Władysława Langnera.