Po jego przeniesieniu na analogiczne stanowisko dowódcy Okręgu Korpusu nr VI we Lwowie od lutego 1938 Czyhiryn wraz z nim przeniósł się do Lwowa pozostając jego adiutantem. W okresie służby po 17 latach pobytu w Łodzi, kapitan Czyhiryn stał się jedną z najpopularniejszych osób w mieście, postacią powszechnie rozpoznawalną i darzoną sympatią mieszkańców. Był honorowany odznaczeniami. Według stanu z marca 1939 pełnił funkcję oficera ordynansowego dowódcy OK nr VI.

Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, oraz podczas obrony Lwowa 22 września był w składzie polskiej delegacji (poza nim gen. W. Langner, płk Bronisław Rakowski) na spotkaniu w Winnikach z przedstawicielami Armii Czerwonej, pełniąc funkcję tłumacza. Później został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD i zamordowany przez NKWD prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 72/2-4 oznaczony numerem 3216;