184).), wielkich ludzi starożytności (np. Homera, Solona, Euklidesa, Pitagorasa, Sokratesa, Apoloniusza z Tyany, Apulejusza, a nawet Olimpias), pogańskich bóstw (Kybele i Attysa) względnie bohaterów (np. Aleksandra Wielkiego jako Heraklesa, lecz także nagradzanych na igrzyskach zapaśników albo woźniców zaprzęgów wyścigowychNp. z awersowym przedstawieniem Trajana, a na rewersie – zwycięskiego woźnicy Eutymiusza w kwadrydze ( An Excessively Rare Roman Bronze Contorniate, Featuring a Bust of Trajan and with an Interesting Reverse).). Na rewersie umieszczane są kopie z istniejących monet, sceny mitologiczne, nader często też spotykane przedstawienia scen cyrkowych (np. sceny z hipodromu z wyścigami zaprzęgów) bądź teatralnych. Nierzadko towarzyszą im monogramy, jak np. znak palmy, liści bluszczu bądź litery P, E, których znaczenia nie wyjaśniono ostatecznie.
Mniej więcej wielkości sesterców, z reguły o średnicy 37-40 mm, bite były najczęściej w brązie lub mosiądzu (nigdy w srebrze czy złocie), lecz z rzadka spotykane są i inne stopy (np. z ołowiem). Z uwagi na cieńszy krążek waga ich jest niższa niż medalionów.