W 1934 roku do muzeum w Kairze trafiły schematyczne figurki ludzi pokryte inskrypcjami, a w 1938 roku muzeum paryskie zakupiło podobne eksponaty dla Królewskiego Muzeum Sztuk Pięknych w Brukseli. Badający paryskie figurki egiptolog Georges Posener ustalił ich powiązanie ze skorupkami berlińskimi i określił ich datę powstania na okres panowania XII dynastii w Egipcie, tj. XX–XVIII wiek p.n.e. Na początku lat sześćdziesiątych XX wieku w północnym Sudanie na wysokości drugiej katarakty w pobliżu Mirgissy, gdzie ekspedycja francuska pod kierownictwem Jeana Vercouttera prowadziła badania archeologiczne nad twierdzą z okresu Średniego Państwa, odkryto celowo zakopane kolejne trzy figurki i ponad trzy tysiące skorup. Zbadanie tej partii zabytków ruchomych pozwoliło naukowcom naświetlić rytuał nałożenia klątwy w starożytnym EgipcieМ.М. Юнусов, Топонимика Палестины в египетских „текстах проклятий” Среднего царства, s. 36–37..