thumb|Bracia Tadeusz, Zygmunt i Sylwester Ertelowie (1921) Zygmunt Ertel (ur. 25 lutego 1890 w Pieruszycach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 25 lutego 1890 w Pieruszycach, w rodzinie Stanisława, nauczyciela, i Anieli z Hoffmannów. Jego rodzeństwem byli: Tadeusz Jan (1892–1977), kapitan rezerwy artylerii Wojska Polskiego, Sylwester Mieczysław (1894–1979), porucznik piechoty Wojska Polskiego oraz Antonia Zofia (ur. 1887), Maria, Rajmund Jakub (1904–1989), Maria Wiktoria (1906–1995) i Irena. Ukończył Gimnazjum Męskie w Ostrowie Wielkopolskim.
W czasie I wojny światowej był żołnierzem telegrafistą Armii Cesarstwa Niemieckiego. U schyłku wojny jako zdemobilizowany żołnierz tej armii, decyzją Naczelnej Rady Ludowej został awansowany do stopnia podporucznika. Na przełomie 1918/1919 uczestniczył w powstaniu wielkopolskim w szeregach Armii Wielkopolskiej.