W 1933 brał udział w XIV Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich w Poznaniu. Według stanu z marca 1939 w stopniu podpułkownika był starszym ordynatorem oddziału chirurgicznego 6 Szpitala Okręgowego. We Lwowie pracował jako lekarz dermatolog, do 1939 zamieszkiwał przy ulicy Chodkiewicza 8.
Po wybuchu II wojny światowej nadal był we Lwowie. W 1941 został w tym rejonie aresztowany przez Sowietów. Po zawarciu Układu Sikorski-Majski został zwolniony. Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Był szefem sanitarnym w 5 Kresowej Dywizji Piechoty.
Po wojnie i zdemobilizowaniu pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zamieszkiwał przy ulicy 167 Fordwych Road w Londynie.
Zmarł 24 maja 1979 w szpitalu w Penley. Został pochowany na cmentarzu w Wrexham.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia