Został również nagrodzony amerykańską Legią Zasługi przez prezydenta Harry’ego Trumana, za swoją postawę w toku całej wojny 14 maja 1948 r.

Po wojnie thumb|240px|left|Brytyjskie oddziały tłumiące powstanie Mau Mau w latach 50. Awansowany po wojnie na stałe do stopnia generała porucznika 19 sierpnia 1946 r., Harding zastąpił Aleksandra jako dowódca sił brytyjskich w rejonie Morza Śródziemnego w listopadzie 1946 r. W lipcu 1947 r. został dowódcą generalnym Dowództwa Południowego, a 28 lipca 1949 r. naczelnym dowódcą sił lądowych Dalekiego Wschodu na wczesnych etapach kryzysu malajskiego. Po awansie na pełnego generała w dniu 9 grudnia 1949 r., otrzymując honorowy tytuł Aide-de-Camp General od króla Jerzego VI 21 października 1950 r. i otrzymał Wielki Krzyż Orderu Łaźni w urodziny króla w 1951 r. Harding został dowódcą Brytyjskiej Armii Renu 30 sierpnia 1951 r.Heathcote, op. cit., s. 170

Został mianowany szefem Imperialnego Sztabu Generalnego 1 listopada 1952 r.;