Mejoza występuje podczas rozwoju zarodników, powodując haploidalne uśpione zarodniki. Pod wpływem wilgotnych warunków odżywczych zarodniki przekształcają się w ameby lub w zawiesinie wodnej w wiciowce. Cykl życiowy jest zakończony, gdy haploidalne ameby różnych typów kojarzeń łączą się, tworząc diploidalną zygotę, która następnie rozwija się przez wzrost i podział jądra pod nieobecność cytokinezy w wielojądrowe plazmodium.
W szczepach laboratoryjnych niosących mutację w locus typu kojarzenia matA, różnicowanie P. polycephalum plasmodia może zachodzić bez fuzji ameb, co skutkuje haploidalnymi plazmodiami, które są morfologicznie nie do odróżnienia od bardziej typowej formy diploidalnej. Umożliwia to łatwą analizę genetyczną cech plazmodialnych, które w innym przypadku wymagałyby krzyżowania wstecznego w celu uzyskania homozygotyczności do analizy recesywnych mutacji u diploidów. Sporangia z haploidalnej plazmodii generują zarodniki o niskiej płodności i zakłada się, że żywotne zarodniki powstają w wyniku mejozy rzadkich diploidalnych jąder w skądinąd haploidalnej plazmodii P. polycephalum. Rozwój apogamiczny może również wystąpić w przyrodzie u różnych gatunków Myxomycetes. Na rysunku cyklu życiowego P.