Od października do grudnia 1944 odbywał kurs pilotażu w Polskiej Szkole Myśliwskiej (61 O.T.U.).
W grudniu 1944 otrzymał przydział do dywizjonu 315 i do maja 1945 odbył 17 lotów bojowych. Latał na samolotach North American P-51 Mustang III. Najważniejsze wykonane loty dotyczyły osłony wypraw bombowych (bombowce: Consolidated B-24 Liberator i Boeing B-17 Flying Fortress i inne) na takie miasta jak m.in. Świnoujście, Nordhausen, Augsburg, Brema, Bad Oldesloe oraz operacje typu Ramrod (niszczenie celów naziemnych). W związku z niewielką aktywnością Luftwaffe w tym okresie wojny nie zaliczył zestrzeleń.
Służbę w dywizjonie 315 zakończył 15 stycznia 1947.
Kariera powojenna Po rozwiązaniu PSP – mając wiedzę o metodach działania systemu stalinowskiego – podjął decyzję o pozostaniu w Wielkiej Brytanii i zgłosił się do służby w RAF (marzec 1947), gdzie służył w dywizjonach myśliwskich i bombowych. Był także pilotem doświadczalnym oraz pracował jako cywilny ferry pilot (loty techniczne i dostawcze). Służbę zakończył jako kapitan w czerwcu 1968. Od 1969 do grudnia 1987 służył jako pierwszy polski pilot wojskowy najpierw w Abu Zabi, następnie w siłach powietrznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich.