Zadania i aparatura Cały program obejmował trzy, wzajemnie powiązane ze sobą, eksperymenty ukierunkowane na badanie plazmy kosmicznej metodami radiowymi. Eksperyment zaproponowany przez stronę polską polegał na badaniach wybuchów promieniowania radiowego Słońca w zakresie fal średnich i krótkich o częstotliwościach poniżej 6 MHz, za pomocą radiospektrografu. Był to eksperyment realizowany przez Zakład Astronomii PAN, pod kierownictwem naukowym dr. Jana Hanasza. Dwa radzieckie eksperymenty dotyczyły badań jonosfery. Jeden z nich polegał na wyznaczaniu niskoczęstotliwościowym miernikiem impedancji charakterystyk ekranu jonowego tworzącego się wokół anteny jonosferycznej. Był to eksperyment Instytutu Radiotechniki i Elektroniki Akademii Nauk Związku Radzieckiego. Drugi z nich polegał na pomiarach lokalnej gęstości elektronowej w jonosferze i niejednorodności gęstości elektronowej za pomocą wysokoczęstotliwościowego miernika impedancji. Był to eksperyment prowadzony przez Instytut Badawczy Radiofizyki w Gorkim. Prócz wybuchów słonecznych polski radiospektrograf rejestrował stale szumy radiowe w plazmie, które występują w górnych warstwach jonosfery. W czasie lotu satelity okazało się, że otrzymane materiały obserwacyjne stanowią cenne źródło dla badań z dziedziny fizyki jonosfery.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Interkosmos 9 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.