Na początku 1920 roku został komendantem sił wojskowych ujezdu lipowieckiego. Wiosną 1920 roku dowodził oddziałem powstańczym. Od sierpnia tego roku był zastępcą komendanta junkierskiej szkoły wojskowej w Kamieńcu Podolskim. W listopadzie wraz z oddziałami Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej został internowany w Polsce. W 1922 roku objął funkcję komendanta ogólnej junkierskiej szkoły wojskowej dla internowanych wojskowych ukraińskich. Doszedł do stopnia generała chorążego. W 1924 roku wyjechał do Niemiec, gdzie zaangażował się w działalność hetmańców popierających Pawła Skoropadskiego. Wybrano go atamanem Ukraińskiego Wolnego Kozactwa. Jednocześnie był przedstawicielem wojskowym hetmańskiego rządu emigracyjnego. Po zakończeniu II wojny światowej przebywał w obozie dla uchodźców w Mittenwaldzie. Następnie organizował stanice Ukraińskiego Wolnego Kozactwa w zachodnich Niemczech. W 1948 roku wyemigrował do Chile.
Linki zewnętrzne Biografia Wałentyna Trutenki (jęz. rosyjski) Kolejna biografia Wałentyna Trutenki (jęz. rosyjski) Inna biografia Wałentyna Trutenki (jęz.