Ołeksij Semenowycz Hałkin, ukr. Олексій Семенович Галкін, ros. Алексей Семёнович Галкин, Aleksiej Siemionowicz Gałkin (ur. w Kijowie, zm. 3 marca 1942 w Astrachaniu) – ukraiński i rosyjski wojskowy (generał pułkownik), minister wojny Ukraińskiej Republiki Ludowej, emigrant.
Życiorys W 1885 roku ukończył korpus kadetów w Kijowie, zaś w 1887 roku Konstantynowską Szkołę Wojskową. Służył w stopniu podporucznika w lejbgwardii Pułku Wołyńskiego. W 1891 roku awansował do stopnia porucznika. W 1893 roku ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. W stopniu sztabskapitana, a wkrótce kapitana służył w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1894 roku objął funkcję starszego adiutanta sztabu 17 Dywizji Piechoty. Od 1896 roku dowodził kompanią 69 Riazańskiego Pułku Piechoty. Od 1897 roku pełnił funkcję oberoficera do specjalnych poruczeń przy sztabie XIV Korpusu Armijnego. W 1899 roku w stopniu podpułkownika został oficerem sztabowym do specjalnych poruczeń przy sztabie warszawskiego okręgu wojskowego. Od 1901 roku dowodził batalionem 2 Zegrzeskiego Pułku Fortecznego. Od 1902 roku był oficerem sztabowym przy sztabie 2 Brygady Strzeleckiej. W 1903 roku mianowano go pułkownikiem. W 1904 roku został oficerem sztabowym przy sztabie 47 Rezerwowej Brygady Piechoty. W 1905 roku objął dowództwo 40 Koływańskiego Pułku Piechoty.