Piotr Stiepanowicz Szyło, ros. Петр Степанович Шило (ur. 21 grudnia 1897 w Błagowieszczeńsku, zm. 24 września 1974 w Nicei) – rosyjski wojskowy, emigracyjny dyrygent, reżyser, aktor i śpiewak operowy, działacz kulturalny.
Ukończył Konstantynowską Szkołę Wojskową w Kijowie. Służył jako porucznik w Pułku Piatigorskim. Następnie przeszedł kurs śpiewu i dramatu kijowskiego konserwatorium muzycznego.
W 1918 roku wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych generała Antona Denikina. Walczył w szeregach jednego z batalionów śmierci.
W połowie listopada 1920 roku wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Polsce. Został dyrygentem orkiestry. Odbywał występy w różnych krajach Europy. Następnie przyjechał do Francji. Mieszkał w Paryżu. Był reżyserem i śpiewakiem operowym w Operze Rosyjskiej i Rosyjskim Teatrze Dramatycznym. Występował na uroczystościach organizowanych przez rosyjskie organizacje emigracyjne. Przez rok pracował jako nauczyciel śpiewu w paryskim gimnazjum rosyjskim. W 1932 v przeniósł się do Nicei, gdzie kontynuował karierę artystyczną. Należał do miejscowego Kręgu Artystów Rosyjskich. Kierował miejscowym chórem mieszanym. Występował jako solista z Orkiestrą Wielkorosyjską „Domra”.