Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Paryża. Początkowo uczył rosyjskiego oficerów brytyjskiej armii. Następnie powrócił do działalności artystycznej. Od 1946 roku śpiewał z Chórem Ukraińskim Jewsiejewskiego. Zaczął występować w Rosyjskim Teatrze Dramatycznym, a następnie Teatrze Ukraińskim. Od 1949 roku występował w składzie chóru rosyjskiej parafii katolickiej Świętej Trójcy. Na przełomie lat 40. i 50. występował w spektaklach Ukraińskiego Zespołu Teatralnego Dnieprowskiego i Czajki. Kierował Ukraińskim Towarzystwem Artystycznym. W 1951 roku stanął na czele Studia Teatralnego Młodych przy Zjednoczeniu Wszechkadeckim. W 1952 roku powrócił do Nicei, gdzie zorganizował rosyjską trupę dramatyczną. W latach 50. był solistą chóru I. Dienisowa. W 1971 roku organizował spektakle teatralne w USA. Otrzymał propozycję zorganizowania w Kalifornii Teatru Rosyjskiego, ale ostatecznie nie doszło do tego.
Bibliografia Lew A. Mnuchin, Marie Avril, Российское зарубежье во Франции 1919-2000, 2008
Linki zewnętrzne Biografia Piotra Szyły (arch.)
Kategoria:Absolwenci Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Ludzie urodzeni w Błagowieszczeńsku Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy dyrygenci Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Rosyjscy śpiewacy operowi Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1974