Wśród najważniejszych założeń projektu były: utworzenie państwa federalnego, rotacyjna prezydencja w Związku Komorów między przedstawicielami trzech wysp wybieranymi na 4-letnią kadencję, szeroka autonomia dla każdej wyspy z własnym prezydentem i odrębną władzą ustawodawczą. W referendum mieszkańcy wszystkich trzech wysp zagłosowali za przyjęciem nowej konstytucji. W skali kraju liczba głosów „za” wyniosła 75%.
Na początku 2002 roku Assoumani ustąpił ze stanowiska, aby ubiegać się o prezydenturę w wyborach. W pierwszej turze uzyskał 39,81% poparcia, by w drugiej turze uzyskać 100% głosów po wycofaniu się kandydatów, którzy zajęli drugie i trzecie miejsce.
W 2006 roku przekazał władzę cywilom na mocy nowej konstytucji, która ustanowiła rotacyjną prezydencję pomiędzy trzema wyspami Unii – Wielkim Komorem, Anjouanem i Moheli. Po zakończeniu prezydentury w 2006 roku Assoumani przeszedł na polityczną emeryturę i zajął się rolnictwem.
W 2009 roku opublikował książkę Quand j’étais président, w której podsumował swoje siedmioletnie rządy. W publikacji podkreślił nienaganny charakter swojej prezydentury oraz mądrość, jaką wykazał się oddając władzę po jednej kadencji.