Oset zwisły (Carduus nutans L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Rodzimy obszar jego występowania obejmował północną część obszaru śródziemnomorskiego. Rozprzestrzenił się i obecnie występuje na wszystkich kontynentach (poza Antarktydą) i na wielu wyspach. W Europie Środkowej pojawił się już w epoce żelaza, w Polsce we wczesnym średniowieczu w okolicach Krakowa. We florze Polski ma status archeofita. Ma liczne stanowiska, ale koncentrują się one w północno-zachodniej części kraju, rozproszony jest na południowym zachodzie, północnym wschodzie i w centrum, bardzo rzadki na południowym wschodzie.
Morfologia thumb|Pokrój thumb|Koszyczek thumb|Owoce Łodyga Kolczasto oskrzydlona, wzniesiona, o wysokości do 100 cm. Zwykle nierozgałęziona lub rozgałęziona w górze (inaczej, gdy roślina zostanie ścięta lub zgryziona). W górnej części, pod koszyczkami, jest też biało, kutnerowato owłosiona. Korzeń Wrzecionowaty, zgrubiały. Liście Ulistnienie skrętoległe. Liście w zarysie lancetowate lub podługowate. Dolne zebrane w różyczkę liściową, głęboko pierzastodzielne i krótkoogonkowe, górne zatokowato-klapowane, szeroko zbiegające po łodydze, o brzegach kolczasto ząbkowanych. Kwiaty Purpurowoczerwone w prawie kulistych koszyczkach o średnicy 3,5–7 cm.