Muhammad Fadil al-DżamaliW polskiej literaturze przedmiotu także jako Fadil al-Dżamali, Fazil al-Dżamali, por. odpowiednio i (ar.محمد فاضل الجمالي ; ur. 20 kwietnia 1903 w Kazimii, zm. 24 maja 1997 w Tunisie) – iracki polityk, premier Iraku w latach 1953-1954.
Życiorys Był szyitą. Ukończył w Bagdadzie studia przygotowujące do pracy w charakterze nauczyciela w szkole podstawowej. Następnie dzięki rządowemu stypendium kontynuował naukę na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie. Następnie na krótko wrócił do Bagdadu i wykładał na uczelni, którą sam ukończył, by wyjechać później do Stanów Zjednoczonych. Ukończył studia magisterskie na Columbia University, po czym wrócił do Iraku i w 1932 został zatrudniony w ministerstwie oświaty, gdzie pracował przez dziesięć lat. Od 1936 do 1947 wykładał ponadto pedagogikę w kolegium kształcenia nauczycieli w Bagdadzie.
W 1945 został po raz pierwszy powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych Iraku, które sprawował nieprzerwanie przez trzy lata. Jako przedstawiciel Iraku podpisał Kartę Narodów Zjednoczonych. Uczestniczył również w negocjacjach z Wielką Brytanią prowadzonych przez rząd Saliha Dżabra, zakończonych opracowaniem traktatu z Portsmouth;