Stąd też brana jest pod uwagę identyfikacja niewiasty z osobą Drugtinis von Savoyen.
Kolońskie „parlerowskie” popiersie nie jest jedynym dziełem tego typu. Znane są jeszcze dwa starsze dzieła: konsola na filarze korpusu nawowego katedry w Ulm (ok. 1387-1391) oraz wspornik w kościele St. Arnual w Saarbrücken, choć w obu przypadkach nie ma na nich znaku. Motywy rozpuszczonych włosów i głęboko wyciętego dekoltu znane były z ówczesnej mody panującej głównie na królewskich dworach, natomiast przedstawienie kobiety z wieńcem (koroną) z liściastych gałęzi swoją genezę sięga antyku (postać Dafne wspomnianej w Metamorfozach pióra Owidiusza). Tym samym, kolońskie popiersie egzemplifikuje szerokie zainteresowanie kulturą antyczną w średniowieczu.
Płaska powierzchnia wieńca liściastego zdobiącego całość sugeruje, że pierwotnie dzieło stanowiło konsolę figury. Plastycznie uformowane liście zostały zidentyfikowane z bylicą (Artemisia vulgaris), która w średniowieczu była interpretowana jako jeden z symboli Marii Panny, stąd też badacze sądzą, iż na konsoli stała figura Marii z Dzieciątkiem Jezus. W konsekwencji, zważając na kontekst biblijny oraz teologiczny, badacze interpretują piękną kobietę jako Ewę (Maria była interpretowana jako Nowa Ewa).