Aktywność twórcza – ogół złożonych zachowań jednostki, które cechuje element nowości wykraczający poza zachowania stereotypowe; a.t. może być odpowiedzią na to co dzieje się aktualnie, gdy jednostka zostaje pobudzona do działania o charakterze zadaniowym.
Cechy aktywności twórczej Główną cechą aktywności twórczej jest inwencja podmiotu, wyrażająca się w tym, że jednostka chcąc osiągnąć cel, sama decyduje o rodzaju i sposobie działania. Ważną cechą jest element nowości, pojmowany subiektywnie i obiektywnie. W pierwszym ujęciu nowość jest tym co występuje po raz pierwszy w wyuczonym zachowaniu jednostki, a w drugim pojawia się jako zachowanie jednostki, które nigdy wcześniej nie wystąpiło u niej i innych jednostek.
Znaczenie aktywności twórczej Znaczenie aktywności twórczej należy ujmować dwuwymiarowo, zwracając uwagę na korzyści wynikające dla jednostki, i społeczeństwa. Właśnie aktywność jednostki jest jedynym wyrazem jej osiągnięć rozwojowych, szczególnie zmian jakościowych. Jest to stwierdzenie domagające się pobudzania do aktywności twórczej w czynnościach pedagogicznych. Aktywność ta jest ważna dla pedagoga w kwestii tworzenia jednostce możliwości samodzielnych działań w rozwiązywaniu sytuacji problemowych oraz ograniczaniu gotowych wzorów zachowań.