Niedocenienie i zaniechanie pobudzania aktywności twórczej u dzieci prowadzi do ograniczenia jej rozwoju w późniejszych latach. Zaniedbywanie to ma również ogromny wpływ na zaspokajanie potrzeby dziecka do wzrastania skierowanego ku przyszłości. Aktywność twórcza dziecka jest więc jego potrzebą biologiczną, którą należy zaspokoić dla osiągnięcia optymalnego rozwoju jednostki.
Postawa twórcza Istotą twórczości jest tworzenie nowych i wartościowych rzeczy z perspektywy twórcy. Wynika z tego postawa twórcza nazywana przez Roberta Glotona i Claude’a Clero „dyspozycją do tworzenia”, która w oczekiwaniu istnieje u wszystkich jednostek, niezależnie od wieku. Jeżeli rozpatrujemy aktywność twórczą z pozycji dziecka, to chodzi głównie o zachowania nowe i wartościowe dla niego samego, nacechowane wewnętrzną motywacją do działania. I tak korzystając z subiektywnego kryterium, „oceniamy zachowanie dziecka jako twórcze, jeśli zawiera ono elementy nowe w stosunku do dotychczasowego własnego doświadczenia, i to nawet wówczas, gdy inni od dawna znają i realizują ten sposób postępowania w podobnych sytuacjach. Stosując drugie kryterium, jako twórcze uznamy tylko takie zachowanie, które dotychczas u nikogo nie występowały”.
Zobacz też aktywność twórcza dzieci
Przypisy
Kategoria:Psychologia poznawcza