Żeński odłam zakonu ze szczególną czcią darzył św. Ludmiłę - babcię św. Wacława. Jej grób znajduje się obok katedry, w kościele Świętego Jerzego, przy którym znajdował się klasztor Benedyktynek. Obecność świętego Zygmunta ma swoje uzasadnienie w aktualnej postawie religijnej Karola IV, pokłosie translacji z Burgundii (gdzie w 1356 roku objął władzę) relikwii dawnego władcy i męczennika do katedry praskiej, odtąd praska katedra miała cztery patrocinia. Popiersia świętych patronów czeskich znalazły kilkakroć swoje miejsce w rzeźbie i malarstwie doby Luksemburgów.
Umieszczone wokół najważniejszej przestrzeni kultowej katedry popiersia w tryforiach wewnętrznych, mają również wiele znaczeń. Wyróżniają się trzy grupy postaci związane z osobistym, politycznym i dworskim życiem Karola IV z uwzględnieniem sukcesji dynastycznej po Przemyślidach, kierunków władzy poprzez kolejne mariaże i supremacji Luksemburgów w Czechach i Rzeszy, nadto uwzględniono tu sukcesy jakie osiągnął Luksemburczyk: uniezależnił od Moguncji władzę kościelną zakładając w Pradze arcybiskupstwo i budując w miejscu starszej romańskiej świątyni biskupiej, nową wielką katedrę, a jej budowa obrazowała nie tylko rozwój lokalnego duszpasterstwa, ale także świadomości artystycznej i ważną rolę osób tworzących kształt głównej świątyni Czech, sąsiadującej z praską