rezydencją Karola IV, przy rozbudowie której także działali Parlerowie (m.in. kaplica Wszystkich Świętych). Jest to przykład odejścia od typowej dla średniowiecza anonimowości artystycznej, w dobie gotyku, coraz częściej architekci podkreślali swoją tożsamość za pomocą m.in. wizerunków i znaków kamieniarskich. Popiersia tryforium stanowią ważny przykład w dziejach portretu, w miejsce tradycyjnego przedstawiania ogólnych typów ludzkich, następuje konkretyzacja cech fizjonomicznych, rysów i wyrazu twarzy oraz dążenie do naturalizmu i bardziej dosłownego przedstawiania osób. Pod tym względem czytelne są różnice warsztatowe: niektóre figury charakteryzują się szczególną starannością (np. popiersia Mikulasa Holubeca, Anny Świdnickiej, Petera Parlera). Rzeźbiarze uwzględnili również aktualne zwyczaje i modę: u schyłku władzy Przemyślidów upowszechnił się obyczaj noszenia sukien odsłaniających ramiona i zwyczaj noszenia rozpuszczonych włosów.