Józef Feliks KutybaW ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Józef I Kutyba, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko: Józefa II Kutyby, urodzonego 13 lutego 1899 roku. (ur. 9 lutego 1899 w Krakowie, zm. 9 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Marii z domu Gomółka, urodzony 9 lutego 1899 w Krakowie. Był uczniem szkoły przemysłowej. Uczestniczył w działalności niepodległościowej w Drużynach Skautowych. Od czerwca 1914 należał do Związku Strzeleckiego, a także do Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestniczył w I wojnie światowej w szeregach Legionów Polskich, gdzie wstąpił w 1914. Jako podoficer liniowy 3 pułku piechoty odbył kampanię karpacką, bukowińską, besarbską i wołyńską. W 1917, po kryzysie przysięgowym internowany na Węgrzech. Od stycznia 1918 służył w Polskiej Sile Zbrojnej i walczył w szeregach 6 baonu strzelców, jako dowódca plutonu 3 kompanii.