Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W listopadzie 1920 skierowany z 36 pułkiem piechoty na front, w ramach którego walczył do zakończenia wojny. 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:W 1923 nadal służył w szeregach 36 pułku piechoty. Następnie został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1925 ukończył kurs młodszych oficerów w Chełmnie, a następnie służył w Batalionie Manewrowym w Rembertowie, pozostając oficerem nadetatowym 36 pułku piechoty. Od 1927 pełnił służbę w 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku. W 1931 został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. 23 marca 1932 został wyznaczony na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. Następnie został przeniesiony do 35 pułku piechoty w Brześciu na stanowisko dowódcy batalionu. 31 sierpnia 1935 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. Wiosną 1937 awansowany na stopień podpułkownika.