Sądownictwo w księstwie było trójstopniowe, z czego tylko sąd krajowy znajdował się na terytorium księstwa, pozostałe zaś należały do Cesarstwa Austrii. Książę wybierał trzech sędziów, którzy zobowiązani byli do niezawisłości. Sąd drugiej instancji znajdował się w Innsbrucku, zaś sąd apelacyjny w Wiedniu. Podstawą dla sądów były austriackie kodeksy: cywilny z 1812 i karny z 1852 roku. Każdy aresztowany obywatel mógł przebywać w areszcie bez postawionych zarzutów jedynie 24 godziny. Obywatele mieli zagwarantowaną wolność religijną i polityczną.
Okres obowiązywania Konstytucja obowiązywała z drobnymi zmianami bez przeszkód do wybuchu I wojny światowej. W trakcie konfliktu Liechtenstein ogłosił neutralność, która była kłopotliwa, ze względu na związek państwa z Austro-Węgrami. Potrzeba zerwania zależności stała się jasna w 1918 roku, w obliczu porażki państw centralnych. W tej sytuacji 8 listopada doszło do zamachu stanu. Nowe władze dążyły do związku państwa ze Szwajcarią oraz zwiększenia roli mieszkańców Liechtensteinu w zarządzaniu