pewna samica odłowiona w marcu 1932 miała mieć powiększone gonady, ale poza tym informacji nie podano. Pierwszych szczegółowych informacji dostarczył Theodor A. Parker.
Okres składania jaj przypada na okres marzec–kwiecień. Młode obserwowano również w sierpniu (departament Lima) i czerwcu (Cordillera Blanca). Parker odnalazł pięć gniazd w dwóch miejscach. W każdej z nich gniazda mieściły się na południowych stokach quebrada (rodzaj wąwozu w górach); do tego miejsca światło słoneczne docierało do 3 godzin dłużej niż na stokach północnych. Zważywszy na mroźne noce i chłodne poranki nasłonecznienie zdaje się mieć wpływ na wybór miejsca na gniazdo. Każde z gniazd mieściło się w przedstawicielu rodzaju Tristerix rosnącym na gałęzi drzewa; konstrukcje jemiołuszniki umieściły na wysokości 4–7 m nad ziemią i 1–3 m od pnia. Były w pełni zacienione, w tym także i listowiem Polylepis. Piąte gniazdo zostało zebrane jako okaz muzealny i dokładnie zmierzone. Na budulec składał się mech wraz z szarozielonymi porostami, ptak wplótł także kilka drobnych (1,5–7 cm długości) gałązek. Zewnętrzne wymiary gniazda to 14 na 16 cm; wysokość: 83 cm. Wewnętrzna średnica wyniosła 76–80 mm, głębokość 42 mm.