Nowa ustawa zasadnicza wprowadziła częściowo niezależną władzę ustawodawczą, którą stanowił demokratycznie wybierany Landtag. Skłał się on z 15 deputowanych, z czego dwunastu wybierał lud, a trzech było nominowanych przez Księcia. Po raz pierwszy w historii Liechtensteinu ograniczone zostały prawa władcy, który od tej pory nie pełnił władzy absolutnej, lecz musiał również liczyć się z parlamentem i jego ustawami. Nadal jednak w jego kompetencjach pozostawała władza wykonawcza i pewne aspekty władzy sądowniczej, miał możliwość wydawania dekretów, kontrolowania administracji oraz do wyrażania zgody na podpisywanie traktatów międzynarodowych. Tylko pierwsza instancja sądów znajdowała się na terenie Księstwa, pozostałe znajdowały się w Austrii, w Innsbrucku oraz Wiedniu. Podstawą do działania władzy sądowniczej było prawo austriackie (kodeks cywilny z 1812 i karny z 1852 roku). mały|W okresie panowania Jana II Dobrego wprowadzono dwie konstytucje.
Konstytucja z 1921 r.