Po drugie, w sensie negatywnym, objaśnianie ujawnia i wyjaśnia te elementy prozy, które w oryginale celowo pozostają niejasne. (np. przejście od polisemii do monosemii) Są to tzw. tłumaczenia parafrazujące albo eksplikatywne, których naturalną konsekwencją jest trzecia w kolejności tendencja deformująca.
Wydłużanie Według Bermana istnieje tendencja, w której przekład jest dłuższy od oryginału. Dwie pierwsze tendencje deformujące sprawiają, że tekst przekładu ulega wydłużeniu w stosunku do oryginału. Berman określa tego rodzaju wydłużanie jako „puste”, a to oznacza, że zwiększa ono jedynie masę tekstualną przekładu, nie dodając nic istotnego, żadnych dodatkowych znaczeń czy ukrytej wymowy. W efekcie takiego działania tekst przekładu jest bardziej zrozumiały, lecz w gruncie rzeczy jest to „nadtłumaczenie”, które zniekształca oryginał.
Kolejnym negatywnym aspektem wydłużania jest zaburzenie rytmu utworu literackiego.