Uszlachetnianie Kolejną z sił deformujących jest uszlachetnianie/wulgaryzacja. Berman zaznacza, że poprzez uszlachetnianie ma na myśli „poetyzację” w przypadku poezji i „retoryzację” w przypadku prozy. Retoryzacja ma na celu produkcję zdań „eleganckich” traktując tekst oryginału jako „surowiec”. Proces uszlachetniania przebiega zatem ze stratą po stronie oryginalnego tekstu. Stworzone zostaje tłumaczenie „czytelne”, nienaganne pod względem stylu, „uszlachetnione”, odpowiadające normom tzw. „retorycznej elegancji”. Jednocześnie jednak tekst ulega banalizacji, utracona zostaje jego oryginalna forma, „szlachetność” i złożoność, a najważniejszym elementem staje się „sens”.
Odwrotnością uszlachetniania jest wulgaryzacja. Przesadna wulgaryzacja tekstu, wynikająca z nadużywania języka „codziennego”, „pseudogwary” czy slangu, stanowi niewierność wobec tekstu oryginału, jak i zasad języka potocznego, czy cytując Bermana „języka chłopów” i „ścisłych kodów miejskiego slangu”.
Zubażanie jakościowe Tendencja deformująca, która wpływa na tekst poprzez zastąpienie słów, zwrotów, zdań oryginału ich uboższymi odpowiednikami, uboższymi w aspekcie dźwiękowym i co za tym idzie znaczeniowym, oraz „ikonicznym”.