Powstanie hrabstwa Vaduz Tereny dzisiejszego Liechtensteinu znalazły się w Dolnej Recji, która po śmierci ostatniego z hrabiów Bregencji w 1150 r. trafił do jego zięcia – Hugona von Tübingen, po którego śmierci majątek został podzielony pomiędzy jego synów, którzy dali początek dwóm liniom rodowym – Werdenberg i Montfort, a kolejne podziały spadkowe w rodzie Werdenberg doprowadziły do wykształcenia się dwóch głównych linii – Werdenberg-Sargans i Werdenberg-Heiligenberg. Terenami dzisiejszego południowego Liechtensteinu zarządzali hrabiowie z linii Werdenberg-Sargans, a częścią północną hrabiowie Werdenberg-Heiligenberg, którzy w 1317 r. odkupili od rodu Schellenberg ziemie wokół wzgórza Eschnerberg i w późniejszych latach utworzyli na tym terenie hrabstwo Schellenberg (niem. Herrschaft Schellenberg). Na przełomie XIII i XIV wieku hrabiowie Werdenberg wybudowali zamek w Vaduz, o którym pierwsza wzmianka pochodzi z roku 1322. Po kolejnym podziale spadkowym zamek Vaduz trafił do hrabiego Hartmanna, który w 1342 r. stworzył hrabstwo Vaduz (niem. Grafschaft Vaduz). W 1396 r. cesarz Wacław IV potwierdził niezależność feudalną hrabstwa nadając mu tzw. bezpośrednią cesarską. Ostatnim hrabim Vaduz z rodu był biskup z Chur Hartmann II, który przepisał swój majątek na przyrodnich braci z rodu Brandis w 1416 r., do których w 1437 r.