thumb|page=113|Transkrypcja pieśni Odżibwejów w zachodniej notacji pięcioliniowej, opublikowana przez Frances Densmore w 1913 Przedkolonialną muzykę obu Ameryk bada się przede wszystkim na podstawie instrumentów, przedstawień i innych zabytków archeologicznych; źródła te dokumentują również taniec, śpiew i ich miejsce w obrzędach, nie pozwalają jednak na pewne odtworzenie melodii. Od czasów kolonialnych muzykę rdzennych mieszkańców zapisywano za pomocą systemów europejskich. Powstałe w ten sposób transkrypcje odzwierciedlają zarazem sposób postrzegania tej muzyki przez autorów zapisów.
Na wyspach Pacyfiku za pośrednictwem pieśni i tańców przekazywano wiedzę o przodkach, związkach z ziemią i codziennym życiu oraz opowieści o stworzeniu świata i bóstwach. Również w rdzennych tradycjach Australii repertuar był powiązany z pamięcią, miejscem i obrzędem. Zapisywanie tych tradycji za pomocą notacji europejskiej rozpoczęło się po kontaktach kolonialnych; najstarsze zachowane transkrypcje pieśni rdzennych mieszkańców Australii pochodzą z końca XVIII i początku XIX wieku.