W XV wieku Kongregacja św. Krzyża z Mortary pogrążała się coraz bardziej w kryzysie wewnętrznym, potęgowanym przez powszechną praktykę nadawania opactw i prepozytur in commendam. Ostatni przełożony kongregacji, Raffaele Salviati, podjął w 1448 próbę zreformowania wspólnoty. Zakończyła się ona całkowitym fiaskiem. W rezultacie już w 1449 za zgodą papieża Mikołaja V całą Kongregację św. Krzyża przyłączono do Kongregacji Laterańskiej.
Domy kongregacji S. Croce w Mortara koło Pawii S. Maria w Carpenzago (archidiecezja mediolańska) S. Marcello w Pawii S. Vittore w Pawii S. Maria w Carbonaria (diecezja Pawii) S. Cassiano w Mortara koło Pawii S. Pietro w Cantiano S. Maria w Castro S. Andrea koło Pawii S. Andrea koło Cefalu S. Giacomo de Strata koło Novary S. Maria de Aggere koło Novary S. Stefano de Bornago S. Andrea w Olengo (diecezja Novary) S. Graziano w Vercelli S. Maria di Bianchetti (diecezja Vercelli) S. Agata (diecezja Tortony) S. Lorenzo w Ivrei S. Andrea w Braida koło Asti S. Andrea w Chieri S. Pietro w Albi S. Maria Nuova w Asti S. Maria w Asti S. Giovanni w Acqui SS. Trinita w Castellazzo Bormida (diecezja Alessandrii) S. Matteo w Tortonie S. Giovanni w Tronciano (diecezja Tortony) S. Maria in Vezzulla S. Teodoro w Fasiolo S. Maria w Albario koło Genui S.