Szczególnym ryzykiem, spowodowanym wzrostem obrotów handlowych z zagranicą, było ryzyko walutowe.
Istnieją różne możliwości zabezpieczania się przedsiębiorstw przed ryzykiem walutowym. Z przeprowadzonych badań wynika, że ponad 50% polskich przedsiębiorstw korzystała z takich zabezpieczeń w okresie przedkryzysowym, najczęściej wybierając zabezpieczenia na instrumentach pochodnych.
Częstą formą zabezpieczania się przed zmianą kursu waluty do roku 2007 były opcje walutowe (polskie przedsiębiorstwa najczęściej wybierały forward, opcje były drugim, co do popularności instrumentem). Średnie miesięczne obroty tym instrumentem na rynku klientowskim wzrosły w latach 2003–2006 z 4,8 mld zł do ponad 9 mld zł, przy czym w tym okresie widoczny był spadek obrotów w pierwszej połowie 2004 roku i powolny wzrost w okresie późniejszym.
Do popularności tych instrumentów finansowych przyczyniła się aktywność banków w oferowaniu transakcji opcyjnych oraz trwała aprecjacja złotego względem euro: od 1 maja 2004 roku, kiedy to euro kosztowało prawie 5 zł do lata 2008 roku, a dokładniej 31 lipca, kiedy cena za euro osiągnęła punkt kulminacyjny i wynosiła 3,2026 (według kursu średniego NBP). Od stycznia do połowy września 2008 r.