Czesław Znosko ps. „Ranecki” (ur. 3 marca 1893 w Mońkach) – polski działacz społeczny i żołnierz, starszy sierżant.

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej jako syn Konstantego i Felicji. Ukończył rosyjską szkołę grodzką. W latach 1917–1919 należał do POW.

W latach 1919–1921 pełnił służbę wojskową w Wojsku Polskim w stopniu sierżanta. W szeregach 85 Pułku Strzelców Wileńskich walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został ciężko ranny, doznał 32% utraty zdrowia i stał się inwalidą.

Po zakończeniu służby powrócił do rodzinnej miejscowości, gdzie przewodniczył ZMW w latach 1923–1926 i kółka rolniczego w latach 1926–1935. W latach 1933–1937 był sekretarzem Stowarzyszenia Rolniczo-Handlowego, zaś w latach 1930–1939 był radnym gminy. Pełnił funkcję sołtysa gromady Mońki. W latach 1937–1939 był dozorcą drogowym gminy Kalinówka.