Był promotorem 21 prac doktorskich.

Był twórcą polskiej szkoły obliczeń za pomocą elektronicznych maszyn cyfrowych oraz twórcą i organizatorem ośrodka obliczeniowego w Katedrze Mechaniki Technicznej Politechniki Łódzkiej, pierwszego na terenie Łodzi i jednego z pierwszych w Polsce.

W latach 1966–1978 pracował w Wojskowej Akademii Technicznej, będąc kierownikiem Katedry Mechaniki Technicznej i Wytrzymałości Materiałów, gdzie kontynuował działalność w zakresie zastosowań metod numerycznych. Stworzył system komputerowy WAT–KM, przy użyciu którego przeprowadzono pionierskie obliczenia wytrzymałościowe wielu konstrukcji na potrzeby przemysłu, budownictwa, górnictwa i wojska stosując metody elementów skończonych.

Czynnie działał w Komitecie Mechaniki PAN, Komitecie Budowy Maszyn PAN oraz Polskim Towarzystwie Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, którego był członkiem założycielem i przez cztery kadencje przewodniczącym Oddziału Łódzkiego.

Uhonorowany tytułem „Zasłużony Nauczyciel PRL”, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalami „Za zasługi dla obronności kraju”, a także Złotą Odznaką PTTK „Przyjaciel Młodzieży”.