(Scena 1: Inez, Anna). Inez rozmawia ze swoją powiernicą Anną. Została wezwana na posiedzenie Rady przez ojca, który zapewne ma jej przekazać jakieś ważne informacje. Inez ma nadzieję, że dotyczą one jej ukochanego Vaski da Gama, który po powrocie z wyprawy morskiej dowodzonej przez Diaza ma ją poślubić. Los wyprawy nie jest jednak znany, nie powróciła ona do Portugalii od dwóch lat. Przywołuje scenę pożegnania z ukochanym i słowa, które wygłosił do niej wtedy pod jej balkonem (aria (romance) Adieux, mon douce rivage). Aria Inez, według Stevena Huebnera, który analizuje ją szerszej, ma charakter o tyle typowy dla obfitującej w natłok zdarzeń grand opéra, że postać Vaski wprowadzona jest nie poprzez dłuższy duet, ale zwięźlej poprzez numer solowy. Występuje przy tym nietypowe rozwiązanie zobrazowania samotności Vaski przez fragmenty przeplatające śpiew Inez z melodią instrumentów dętych.