(Scena 2: Inez, Anna, don Diego, don Pedro). Przy towarzyszeniu pompatycznej melodii na scenę wkraczają don Diego i don Pedro. Don Diego oświadcza córce, że z woli monarchy don Pedro ma zostać jej małżonkiem. Mimo sprzeciwów córki, ojciec popiera ten plan, nie chcąc mieć za zięcia Vaski, nic nie znaczącego w świecie młodzieńca. Ku rozpaczy Inez don Diego i don Pedro twierdzą, że członkowie wyprawy Diaza, w tym Vasco, zginęli w katastrofie morskiej (towarzyszy temu wyrażająca ich lekceważenie tego faktu muzyka). Krótkie trio (terzettino - Pour mon honneur et pour proudence) kontrastuje liryczne wybuchy Inez z wywołaną nimi irytacją don Diega i don Pedra, zaniepokojonego przy tym troską Inez o losy rywala. Wkracza woźny, ogłaszając początek posiedzenia rady.
(Scena 3: Don Diego, don Pedro, Wielki Inkwizytor, biskupi, don Alvaro, inni członkowie rady). Wejście członków rady, w tym biskupów i Wielkiego Inkwizytora, ilustruje melodia o marszowym charakterze, same obrady rozpoczyna zaś potężna modlitwa unisono (Dieu, que le monde révère). Don Pedro sławi śmiałość opływających Afrykę Portugalczyków, Wielki Inkwizytor gani wiązane z nimi – w jego opinii próżne – nadzieje. Z woli króla zebrana rada zadecydować ma, czy podjąć wyprawę ratunkową. Powtarza się modlitwa.