(Scena 2: powyżsi, Nelusko). Nelusko wzdraga się przed zamordowaniem śpiącego, mimo nienawiści, którą żywi do wszystkich chrześcijan. Tę chwilę wahania wykorzystuje Selika, która w trakcie długiej rozmowy stara się go odwieść od zbrodni. Nelusko pytany przez Selikę wyjawia jej swoje motywy (aria Fille des roi): jest to nienawiść do Vaska i wszystkich chrześcijan, ale także nieśmiało ujawniona tajemnica - Nelusko sam kocha Selikę, a jej namowy jedynie podsycają jego niechęć do Vaska. Vasko budzi się jednak, a Nelusko ukrywa sztylet.
(Scena 3: Vasco, Selika). Vasco, przekonany, że ten przybył jedynie jako jego sługa, odsyła Neluska. Wpatrzony w mapę ignoruje Selikę i opłakuje swój los. Ostatecznie Selika zdradza mu położenie swojego kraju na mapie. Uradowany Vasco, widząc tę chwilę jako początek swojego przyszłego triumfu, ciepło i czule zwraca się do Seliki. Ta odmiana uczuć kończy scenę - oboje łączą się w duecie.