Inez prosi Vasca, by przedkładał własną chwałę ponad miłość do niej.
(Scena 1: Vasco, Selika). Selika i Vasco są więźniami w więzieniu inkwizycji w Lizbonie. Vasco śpi, scenę wypełnia przede wszystkim aria Seliki Sur mes genoux, fils du soleil, czyli Air du sommeil ("Aria snu"). Selika próbuje śpiewem uspokoić Vasca, któremu najwyraźniej śnią się koszmary, wspominającego przez sen Inez. Rozmyśla przypominając sobie obrazy ojczystego kraju. Stwierdza wreszcie, że pokochała Vasca. Arię Seliki w niektórych częściach cechuje orientalny koloryt, budowany przez użycie trójkąta i ornamentacje instrumentów dętych i strunowych. Bardziej typowy charakter mają natomiast partie stanowiące dialog między głosem a fletem. Selika chce ucałować Vasca – nagle dostrzega jednak, że do celi wszedł Nelusko i ukrywa się za kolumnami.