Wśród zgromadzonych w niej książek znajdowały się również zakazane przez ówczesną władzę polskie dzieła, które wydano w zaborze pruskim i austriackim, a także na emigracji. Poparcie Hollenderskiego dla niepodległościowych dążeń Polaków przykuło uwagę rosyjskiego rządu. W 1843 roku – po tym, jak został zadenuncjowany, a jego majątek skonfiskowano – udał się do Paryża. Tam, dzięki rekomendacji François Arago, otrzymał stanowisko w jednym z biur linii kolejowych. Czas wolny przeznaczał na twórczość literacką, dzięki której zasłynął jako filozof, moralista, historyk i bibliograf.

Twórczość Po przybyciu do Francji Hollenderski przyłączył się do środowisk związanych z Wielką Emigracją. Wśród poznanych przez niego osób znaleźli się m.in. Antoni Ostrowski, Jan Czyński i Joachim Lelewel. Twórczość tego ostatniego stanowiła inspirację dla Hollenderskiego. Do jego najczęściej przywoływanych dzieł należała książka Les Israèlites de Pologne z 1846 roku. Hollenderski opisał w niej historię Żydów w Polsce od czasów pierwszych Piastów, aż po współczesnośćArtur Eisenach, Wielka Emigracja…, op. cit., s. 178.. Ponadto zarzucił katolickiemu duchowieństwu m.in. wpływanie na proces alienacji żydowskiej części społeczeństwa. Odniósł się również do położenia Żydów w okresie powstania listopadowego.