Wszystkie trzy gatunki posiadają wiele wspólnych cech morfologicznych, lecz analiza molekularna sekwencji DNA wykazuje znaczne rozbieżności mitochondrialnego markera NADH2 (podjednostka 2 dehydrogenazy NADH).
Analiza filogenetyczna bazująca na morfologicznych i molekularnych danych przeprowadzona przez Jeffreya Carriera i innych w 2004 roku wykazała, że rodzaj Scoliodon jest jednym z bardziej bazalnych spośród przedstawicieli rodziny żarłaczowatych, obok rodzajów Rhizoprionodon i Galeocerdo. Badania przeprowadzone przez Gavina Naylora i innych w 2012 roku wskazują, że S. laticaudus i S. macrorhynchus są najbliżej spokrewnione z Loxodon macrorhinus i wraz z nim tworzą wspólny klad z rodzajem Rhizoprionodon. Ponadto podobieństwa anatomiczne wskazują, że rekin ten spośród żyjących gatunków jest taksonem najbliższej spokrewnionym z młotowatymi, które na drodze ewolucji oddzieliły się od żarłaczowatych w okolicy środkowego eocenu (lutet – barton, 48,6 – 37,2 Ma)