Nikołaj Prokofjewicz Pokrowski (ros. Николай Прокофьевич Покро́вский, ur. we wsi Wagarożskoje w guberni twerskiej, zm. 4 sierpnia 1976 w Mińsku) – radziecki polityk, dowódca partyzancki, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Rosjanin, w latach 1922–1927 mieszkał i pracował w Leningradzie, a 1927–1929 w mieście Wysznij Wołoczok. Jeden z organizatorów pracowniczej komuny rolniczej „Krasnoarmiejec”, w której był sekretarzem organizacji komsomolskiej. Od 1931 w WKP(b), ukończył szkołę budownictwa radzieckiego i partyjnego w Twerze, w latach 1931–1933 sekretarz odpowiedzialny rejonowego komitetu Komsomołu w obwodzie witebskim, później w obwodzie homelskim. W 1937 i 1940 słuchacz kursów oficerów rezerwy Armii Czerwonej, 1937–1939 studiował w Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Mińsku, pracownik Oddziału Zarządzania Organami Komsomolskimi KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi, 1939–1944 sekretarz rejonowego komitetu KP(b)B w obwodzie mińskim.