Nikołaj Prokofjewicz Pokrowski (ros. Николай Прокофьевич Покро́вский, ur. we wsi Wagarożskoje w guberni twerskiej, zm. 4 sierpnia 1976 w Mińsku) – radziecki polityk, dowódca partyzancki, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys Rosjanin, w latach 1922–1927 mieszkał i pracował w Leningradzie, a 1927–1929 w mieście Wysznij Wołoczok. Jeden z organizatorów pracowniczej komuny rolniczej „Krasnoarmiejec”, w której był sekretarzem organizacji komsomolskiej. Od 1931 w WKP(b), ukończył szkołę budownictwa radzieckiego i partyjnego w Twerze, w latach 1931–1933 sekretarz odpowiedzialny rejonowego komitetu Komsomołu w obwodzie witebskim, później w obwodzie homelskim. W 1937 i 1940 słuchacz kursów oficerów rezerwy Armii Czerwonej, 1937–1939 studiował w Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Mińsku, pracownik Oddziału Zarządzania Organami Komsomolskimi KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi, 1939–1944 sekretarz rejonowego komitetu KP(b)B w obwodzie mińskim.

W sierpniu 1941 na bazie grupy aktywu partyjnego z obwodu mińskiego utworzył oddział partyzancki „Białoruś” i został jego dowódcą; miał stopień majora. Na początku oddział zajmował się sabotażem kolejowym (niszczenie torów, wykolejanie pociągów), później podejmował również działania dywersyjne i walki z niemieckimi ekspedycjami przeciwpartyzanckimi; w marcu 1942 oddziałowi udało się usunąć niemiecką administrację z Kliczewa i okolic i przywrócić tam władzę komunistyczną i radzieckie instytucje państwowe. W marcu 1943 oddział został przemianowany na Brygadę „Białoruś”, a Pokrowski mianowany podpułkownikiem, później pułkownikiem. We wrześniu 1943 i w lutym i maju 1944 partyzanci toczyli ciężkie walki z niemieckimi ekspedycjami karnymi. Od 1943 do lipca 1944 N. Pokrowski był członkiem podziemnego Mińskiego Komitetu Obwodowego KP(b)B. W końcu czerwca 1944 Brygada „Białoruś” (licząca wówczas 1029 ludzi) podjęła działania przeciwko wycofującym się oddziałom niemieckim przed nadejściem frontu Armii Czerwonej; na 3 dni przed przybyciem regularnych jednostek radzieckich wyzwoliła miasto Rudzieńsk. 3 lipca 1944 stoczyła z Niemcami bitwę w rejonie sowchozu „Citwa”, w której Niemcy stracili 270 zabitych i rannych i ponad 300 wziętych do niewoli.

Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 15 sierpnia 1944 „za wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodząc na tyłach przeciwnika i szczególne zasługi w rozwoju ruchu partyzanckiego w Białoruskiej SRR” pułkownik Nikołaj Pokrowski otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.

W 1944–1950 I sekretarz Komitetu Miejskiego KP(b)B w Borysowie, od 18 lutego 1949 do 20 września 1952 członek KC KP(b)B, w 1950 II sekretarz, a od lipca 1950 do 1952 I sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)B w Baranowiczach. 1953–1960 inspektor KC KPB, 1960–1971 kierownik Wydziału I Rady Ministrów Białoruskiej SRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR. Pochowany na Cmentarzu Wschodnim w Mińsku.

Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (15 sierpnia 1944) Order Lenina (15 sierpnia 1944) Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Pracy Medal Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej II klasy

Bibliografia

http://www.history.tver.ru/sr/Hero2/PNP.htm (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&FEA/5fd10d55/index (ros.)

Долгов И.А. Золотые звёзды калининцев. Кн.2.. – М.: Московский рабочий, 1984. – 383 с.

Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Medalem „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1976