na 3 dni przed przybyciem regularnych jednostek radzieckich wyzwoliła miasto Rudzieńsk. 3 lipca 1944 stoczyła z Niemcami bitwę w rejonie sowchozu „Citwa”, w której Niemcy stracili 270 zabitych i rannych i ponad 300 wziętych do niewoli.
Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 15 sierpnia 1944 „za wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodząc na tyłach przeciwnika i szczególne zasługi w rozwoju ruchu partyzanckiego w Białoruskiej SRR” pułkownik Nikołaj Pokrowski otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
W 1944–1950 I sekretarz Komitetu Miejskiego KP(b)B w Borysowie, od 18 lutego 1949 do 20 września 1952 członek KC KP(b)B, w 1950 II sekretarz, a od lipca 1950 do 1952 I sekretarz Komitetu Obwodowego KP(b)B w Baranowiczach. 1953–1960 inspektor KC KPB, 1960–1971 kierownik Wydziału I Rady Ministrów Białoruskiej SRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR. Pochowany na Cmentarzu Wschodnim w Mińsku.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (15 sierpnia 1944) Order Lenina (15 sierpnia 1944) Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Pracy Medal Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej II klasy
Bibliografia