Cerkiew Księżniczki BălașyŁ. Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, Rumunia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża, Kraków 2004, s. 90. (rum. Biserica „Domnița Bălașa”) – prawosławna cerkiew w Bukareszcie, w archieparchii Bukaresztu Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego.
Historia Cerkiew nawiązuje swoją nazwą do fundatorki pierwszej świątyni prawosławnej na tym miejscu – Bălașy Brâncoveanu, córki Konstantyna Brâncoveanu, i jej małżonka Manolache Rangabego. Obiekt ten budowany był w latach 1743–1744, a w 1750 powiększono jego pomieszczenie ołtarzowe. W sąsiedztwie cerkwi fundatorka umieściła przytułek dla sierot i szkołę. Wszystkie wymienione budowle zostały poważnie uszkodzone podczas trzęsienia ziemi w 1838. Cerkiew odbudowano w nowej postaci, w stylu neogotyckim, z funduszy przekazany przez Elisabetę (Saftę) Brâncoveanu, córkę Teodora Balşa. Ponieważ obiekt znajdował się na podmokłym terenie zalewowym, na początku lat 80. XIX w. nie nadawał się już do użytku liturgicznego. Po tym, gdy w 1881 po raz kolejny wylała Dymbowica, uszkadzając cerkiew, obiekt został rozebrany i wzniesiony od nowa. Prace budowlane, nad którymi czuwał metropolita Bukaresztu Kalinik, zakończono w 1885Biserica Domnita Balasa. Nowy budynek sakralny reprezentuje eklektyczny styl łączący elementy neoromańskie i neobizantyjskie.