Struktura zmienia się płynnie w tetragonalną; przy dalszym wzroście ciśnienia dochodzi do przemiany w regularny lód X.
Lód VII ma znane punkty potrójne z ciekłą wodą i lodem VI (355 K, 2,216 GPa), lodem VI i lodem VIII (, 2,1 GPa), oraz lodem VIII i lodem X (100 K, 62 GPa). Wzdłuż krzywej łączącej te dwa ostatnie punkty zachodzi przemiana fazowa w formę z uporządkowanymi wiązaniami wodorowymi (lód VIII), ale lód VII może istnieć także poza obszarem pełnej stabilności, w stanie metastabilnym. W 77 K czas przemiany fazowej staje się nieograniczenie długi i dochodzi do tzw. „zamrożenia nieporządku”.
Występowanie Lód VII jest prawdopodobnie istotnym składnikiem dużych ciał niebieskich zawierających znaczne ilości wody, jak tzw. lodowe olbrzymy, czyli planety typu Neptuna, oraz największe księżyce lodowe. Może też występować na tzw. planetach oceanicznych, hipotetycznych planetach pozasłonecznych zbudowanych głównie z wody.
Przypisy
Kategoria:Lód