W Bogolubowie funkcjonowały równolegle klasztory męski, kierowany przez Piotra, i żeński, którym pokierowała mniszka Helena (Bogdan) z monasteru Opieki Matki Bożej w Suzdalu. Przy monasterach utworzono pracownię ikonopisania, stolarstwa i wyszywania. W 2003 budynki należące do kompleksu zamku Andrzeja Bogolubskiego, w tym sobór Narodzenia Matki Bożej, zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Działalność archimandryty Piotra (Kuczera) i sprawa złego traktowania dzieci z klasztornego domu dziecka Przebywając w monasterze w Bogolubowie, archimandryta Piotr (Kuczer) razem z mniszkami organizował protesty przeciwko przyjmowaniu elektronicznych dokumentów tożsamości. Osoby mieszkające w monasterze zrezygnowały z przyjmowania rosyjskich świadczeń emerytalnych, określając państwo rosyjskie jako bezbożne. W monasterze zapowiadany był bliski koniec świata i nadejście Antychrysta. W 2003 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, na wniosek arcybiskupa włodzimierskiego i suzdalskiego Eulogiusza, zlikwidował męską wspólnotę w Bogolubowie i przeniósł mnichów do parafii Świętych Konstantyna i Heleny we Włodzimierzu. Monaster żeński w Bogolubowie funkcjonował nadal, a Piotr pozostał jego spowiednikiem. W 2006 został przeniesiony w stan spoczynku za bezprawne usunięcie z klasztoru jego przełożonej, ihumeni Julianny.